foto's komen nog
In Edelsteenwinkel Karbonkel zijn nog steeds schitterende Toermalijnen te koop.
Toermalijn Steen van het Hart
Van 10 april tot 21 april 2013 was er een unieke Toermalijn-tentoonstelling te zien in Edelsteenwinkel Karbonkel in Zeist – uniek voor Europa en zelfs de wereld. De eigenaar Dieter Decker stelde voor de eerste keer zijn toermalijnen tentoon in Nederland. De opbrengst van de tentoonstelling is naar kinderprojecten in Madagaskar en Namibië gegaan.
De Toermalijn-tentoonstelling was een groot succes!
De toermalijnen zijn onder de edelstenen ware kunstwerken van de natuur. De veelsoortige verschijningsvormen van de toermalijn, vooral die van de vondsten uit Madagaskar, zijn pas de laatste 40 jaar bij een groter publiek bekend geworden. Bij de verbaasde toeschouwer komen altijd weer de vragen op naar het ritme van de kleuren, de geometrie van de vormen en het geheimzinnige ontstaansproces.
Verzameling Turmali
De verzameling TURAMALI geeft als grootste Europese toermalijnverzameling met haar tentoonstellingen en lezingen antwoord op deze vragen.
De toermalijntentoonstelling in Zeist liet met haar uitgebreide presentatie de toermalijn zien in zijn veelsoortige verschijnings- en variatievormen. De tentoonstelling omvatte naast spectaculaire topstukken ook een palet van toermalijnen uit de hele wereld in alle kleuren en vormen, om zo het fenomeen toermalijn zichtbaar te maken.
De toeschouwer kon in alle rust de reeksen doorsnedes van individuele toermalijnen bestuderen. Deze bieden niet alleen een fascinerende aanblik, maar geven ook zicht in de verrassende vorm- en vooral kleurritmes die in één kristal – prachtig én gecompliceerd – door elkaar spelen.
De verzamelaar en initiatiefnemer van de tentoonstelling TURAMALI, Dieter Decker, heeft meerdere malen de belangrijkste toermalijnvindplaatsen van de wereld bezocht, in het bijzonder Madagaskar, Namibië en Brazilië.
Verdere informatie over exposities van Dieter Decker is te vinden op: www.turmalinwelt.de
Ontstaan van de toermalijnen – lezing van
Wendela Copijn
Vanaf het begin heb ik de toermalijn de edelsteen van het hart genoemd,
de edelsteen van de liefde, de edelsteen van het evenwicht.
Dat zijn grote woorden, maar naar mijn beleving is dit ook een grossartige
Stein: een heel bijzondere edelsteen. Wat zegt de toermalijn mij? De zwarte toermalijnen zijn als eerste in het magma
uitgekristalliseerd. De toermalijnen met transparantie zijn uit een minder hete magma
uitgekristalliseerd. En de toermalijnen met de driehoeken, die alleen in madagaskar gevonden
zijn, hebben de langste groei doorgemaakt. Dit proces van geleidelijke groei
vindt zijn voltooiing in het middelpunt van de ster. De toermalijn laat ons
zien: stap in je middelpunt, stap in je hart, je hart is je centrum, als je
daarvanuit leeft leef je in evenwicht. En het is belangrijk dat de mens weer in
evenwicht met moeder aarde gaat leven. Toermalijnen en kristallen zijn ontstaan in de schoot van moeder aarde.
Door het samenkomen van de krachten van licht en materie konden zij zich vormen
tot kinderen van de aarde en het licht.
Het ontstaan van de toermalijnen in de aarde. Toermalijnen zijn de sterkinderen van de aarde, van moeder aarde. Zij
zijn er in alle kleuren en vertellen ons dat alle kleuren tot 1 familie
behoren: het anders-van-kleur-zijn binnen de toermalijnfamilie is normaal.
Kleur is lichtkracht met een specifieke trilling, elke kleur is er naast en
door de andere kleuren. Er zijn kleuren die meer bij de aarde horen zoals
zwart/bruin/rood; kleuren die meer bij het hart horen zoals groen en roze; en
kleuren die meer bij de geest passen zoals blauw, paars en wit. De kwaliteit
van toermalijn heeft met zijn ontstaan te maken. Hoe ontstaan toemalijnen?
Ik wil daar mijn antwoord op geven. Niets ontstaat zomaar: alles wat wij mensen maken en dat mooi is en
duurzaam vraagt veel van onze aandacht en tijd, het vraagt een proces, het
vraagt om materie en om inzicht. Ik denk dat alles wat mooi en duurzaam is
vanuit het samenkomen van inzicht en materie is ontstaan. Alleen mijn huis
wordt vanzelf weer vies, en dat heeft dan weer aandacht nodig. Achter al het
mooie zit een idee, zit licht. Wij mensen zijn ontstaan in de buik van onze moeder, in warmte, omhult,
langzaam gegroeid. Een kind ontstaat niet zomaar, maar uit een daad van liefde:
uit het samenkomen van twee kwaliteiten kan iets nieuws ontstaan mits het
ruimte en tijd krijgt om zich te ontwikkelen. Groeiprocessen gaan laagje na laagje, stap na stap. Zo ontstaat iets.
Toermalijnen zijn kinderen van hemel en aarde; zij zijn geschenken van
het ontastbare licht en de tastbare aarde, ontstaan uit liefde. Diep in de
donkere schoot konden zij groeien en hun schoonheid en kwaliteiten konden zich
vormen. Langzaam werden zij door de bewegingen van de aarde naar de oppervlakte
gedreven en gevonden. Zij kwamen aan de oppervlakte, zij kwamen aan het licht. Als u een toermalijntje vast hebt, bedenk dan dan het miljoenen jaren
geleden is ontstaan en er al die tijd geweest is. Elke steen draagt die
miljoenen jaren met zich mee. Elke steen heeft een levensverhaal, waar je naar
kan luisteren. Naar een toermalijn kan je met je hart luisteren.
Hoe komen wij aan deze stenen
- mensen gaan de aarde
in: we gaan door onze knieën.
- de stenen worden met
veel moeite en aandacht gezocht in de aarde
- en in het water
- ze worden gewassen
en opgetild in het licht.
- we tillen de stenen
op en plaatsen ze in het licht, slijpen ze en bewonderen ze.
- het slijpen is een zwaar proces, wat met
veel geduld en aandacht gebeuren moet. Het is hard werken. Ook de hardheid van
de toermalijnen vertellen iets: hun liefdevolle energie is gevat in een
keiharde steen met een bepaalde grootte en duidelijke grenzen. Is duidelijkheid
ook een kenmerk van liefde? Ik denk het wel.
- Pas sinds 40 jaren
kennen wij de innerlijke beelden van de toermalijn, pas sinds die korte tijd
kunnen wij het hart van de toermalijn zien. We geven aandacht aan hun
schoonheid. Wij kijken naar hen.
- Zij kijken naar ons,
naar onze schoonheid, naar ons licht, naar ons hart. Zijn wij ook zo
transparant? Zo helder? Zo liefdevol en kleurrijk?
De toermalijn-zoekers gingen diep door hun knieën, zij bogen zich naar
de stenen toe, zij knielden neer. Raapten hen op en spoelden hen af. Zij tilden
hen op boven hen hoofd zodat het zonlicht er door kon vallen. Zij lieten deze
stenen-kinderen van moeder aarde aan het licht zien, aan de hemel.
Waarom vinden wij toermalijnen eigenlijk zo mooi? Wat spreken zij in
ons aan? Kristallen en ook toermalijnen spreken een eigen taal. Zij spreken niet
tot onze oren maar tot ons hart. Zij komen uit het hart van de aarde, uit het
hart van onze planeet, uit het hart van de kosmos en spreken tot ons hart. Ons
hart wordt ook wel steen de wijze genoemd. Wat ik de toermalijnen hoor zeggen
is: ga in je hart staan, leef vanuit je hart, hou van jezelf, hou van de
ander, hou van de aarde, zie de aarde als moeder, als bron van het leven, voel
dat je ook licht en aarde tegelijk bent net als de toermalijnen zelf. Wat ik ze ook hoor zeggen is: zorg dat je in evenwicht bent met jezelf
en met de ander: dan kan iets nieuws ontstaan: 1+1=3. Dan ontstaat er een
heilige ruimte in het midden, waar het leven gloeit en omgevormd wordt tot
schoonheid en transparantie.
Hoe ontstaat transparantie? Sommige toermalijnen zijn zo zwart, andere zijn zo transparant, en
anderen weer zo typisch gelaagd. Hoe kan dat? Wat is dat? Wat zie je? Wat ik begrepen heb is dat de zwarte toermalijnen zwart zijn van het
ijzer, van aardse kracht. Deze zijn als eerste uit afkoeling ontstaan. Dan heb
je de toermalijnen die transparant zijn maar geen driehoeken hebben. En dan die
met de mooie driehoeken en met de drie-vleugelige ster. De toermalijnen die wij nu zien, hebben er niet altijd zo uitgezien!
Misschien zijn ze eerst zwart geweest, of bruin, of groen. Als een toermalijn
ontstaan is in een ruimte in de aarde, gebeurt het dat deze toermalijn door
nieuwe aanvoer van hete gassen en heel hete materialen weer smelt: hij wordt
helemaal afgebroken. Als zijn omgeving dan weer afkoelt bouwt hij zich weer op
en nu op. Dit proces van afbreken en opbouwen herhaalt zich en telkens wordt de
toermalijn zuiverder, transparanter. Ik zie hier een proces in van dood en
opstanding, maar ook dichter bij mij een proces van ervaren wat er echt is,
meebewegen wat er naar mij toekomt en mij persoonlijk ontwikkelen aan wat ik beleef! En weer vorm geven aan wie
ik ben. De mooiste toermalijnen met de drie-ster hebben het langste proces van
groei doorgemaakt. Bij hun zie je meer dan uit-kristallisatie, bij hun zie je
groei en omvorming. Als je naar een dwars-doorsnedes van 1 kristal kijkt zie je dat: de donkere kleuren die aan
de buitenkant van het kristal te zien zijn, verschuiven naar binnen: de kleuren worden opgenomen in het hart van de
steen. Je ziet de kleur naar binnen toe verschuiven. Nu komen we op de transparantie:
Wij mensen kunnen dat ook doen: we nemen onze ervaringen mee naar
binnen toe, we bleven onze ervaringen met ons hart. De ervaringen beleef je aan
de buitenwereld; ze beinvloeden je net als de temperatuurwisselingen in vormend
gesteente, of de inwerking van hete gassen op bestaande kristallen. We nemen
onze moeilijkheden, onze zorgen en
angsten mee ons gloeiende hart in. Zo zetten we ook dat wat moeilijk is in onze
hitte, in onze warmte, in onze eigen aandacht en liefde. Dan worden die
ervaringen ook transparanter, verandert hun beleving, verandert hun kleur. Dan
kan een pijnlijke ervaring door onze eigen aandacht en liefde lichter worden.
Dan wordt ons hart verrijkt en voelen we een grotere compassie en liefde voor
het kleurrijke leven. Dan weten we wat we moeten doen en wat we moeten laten
wat goed is voor ons. En geven weer vorm aan ons leven door de keuzes die we
maken.
Bij de toermalijnen met de ster zie je duidelijk verschillende vormen:
het prisma: de grens van de steen met de buitenwereld.
de piramides: de toppen van het prisma als hoedjes op elkaar
de ster met het pedion als een lichtstraal in de toermalijn.
Foto:126
Het prisma geeft de ruimte waarbinnen de piramides de afsluiting zijn.
En waarbinnen de ster als een zuil naar binnen dringt. Zij ontmoeten elkaar
halverwege het kristal – in het midden – en dringen dan door elkaar heen. Twee
richtingen: beneden en boven, aarde en hemel. Ze vormen samen de mooiste
toermalijn.
Hoe komen mensen bij groei? Hoe kan je je hart laten groeien?
Hoe gaat groei bij kristallen? Hoe mooier en groter de kristallen hoe langzamer het proces is geweest
van groei. Zij hebben tijd nodig gehad en ook voldoende ruimte om hun eigen
vorm vol te kunnen houden. Wil je als mens ook zo groeien dat je volledig kan worden wie je bent,
dan zal je voor jezelf regelmatig ruimte en tijd vrij moeten maken om diep in
jezelf je vorm en kleur te laten ontstaan. Gevoelens van dankbaarheid en liefde te ervaren en tot helderheid te
laten komen wie je bent. Alles is ontstaan uit liefde en het is belangrijk dat
wij dat ook uit stralen. Ik denk dat het belangrijk is om dat te doen, omdat het leven op aarde
een samenleven is, een samen leven in evenwicht met elkaar en met moeder aarde
en het licht van boven.
Wendela Copijn
Geschiedenis en Vormkracht van Toermalijn,
Het woord Turamali komt uit Sri Lanka en betekent: steen met vele kleuren. Toermalijn is de enige steen die in alle kleuren van de regenboog voorkomt. Dat is zeer bijzonder en vertelt ons iets over het karakter van deze edelsteen. Tijdens zijn vorming kan het element Bohr zich binden aan alle metalen die het tegenkomt en het is dit open karakter, waardoor het mangaan of lithium de steen roze kleurt, of het ijzer dat de kleuren bruin, geel, rood of groen kan veroorzaken. Aluminium maakt de toermalijnen blauw. Blauwe toermalijnen zijn zeer zeldzaam. Elke kleur heeft zijn eigen trilling en daardoor zijn eigen energie. Draag je een toermalijn dan straalt haar energie bij je naar binnen en kan ze jouw evenwichtigheid versterken, je liefde voor jezelf, je vrolijkheid of je communicatievaardigheden. Het is een hele fijne zachte trilling die je jezelf schenkt met toermalijn.
Pas sinds de jaren zestig van de vorige eeuw ontstond serieuze belangstelling voor de wonderschone binnenkant van deze edelstenen: zaag je een grote toermalijn in horizontale stukken en polijst je die dan zie je iets wat je niet verwacht. Elke schijf is anders en er is een groeiproces in te zien, een verandering van laag na laag. Een toermalijnkiristal is opgebouwd uit een ditrigonale prismatische zuil: een zuil met zes hoeken. In deze zuil zijn als hoedjes op elkaar gestapeld een hele aantal piramides aanwezig, die allemaal anders van kleur zijn. In een doorsnede uit Madagaskar - een schijf toermalijn - zie je verschillende driehoeken: dat zijn de zijdes van de piramides. Een kleine driehoek met grotere driehoeken er om heen. Bedenk waar de toppen van die driehoeken liggen. En kijk als hulp naar een prachtige lengtedoorsnede van de toermalijn.
De ster of drie-vleugelige zuil komt van de andere kant in het prisma gekristalliseerd. We hebben te maken met twee vormkrachten: 1. de krachten van de piramides en 2. de krachten achter de drie-ster. Zie de drie-ster voor je als een molentje dat in het prisma steekt en naar boven toe steeds wijder wordt, totdat het uiteindelijk een horizontaal vlak creëert. Het is een omgekeerde piramide vorm, waarvan alleen de ster de vorm aangeeft.
in het hart van de toermalijn ontmoeten deze twee richtingen elkaar en brengen absolute schoonheid voort.
